Henry’s Dream – wydany 12 maja 1992, siódmy album grupy Nick Cave and the Bad Seeds. Jest bardzo możliwe, że tytuł albumu nawiązuje do serii wierszy autorstwa Johna Berrymana pod tytułem The Dream Songs, które są zapisem snów protagonisty Henry’ego.

Ten album pozostaje jednym z ulubionych dla fanów, pomimo niezadowolenia samego Nicka Cave'a metodą jego produkcji przez Davida Briggsa. Briggs preferował metodę, którą można by określić jako „na-żywo-ale-w-studio”. Tej samej której użył razem z Neilem Youngiem.

Taka metoda nagrania doprowadziła Cave'a oraz Harveya do ponownego zmiksowania albumu, a w ostateczności do wydania albumu „Live Seeds”, który to album, Cave, opisał jako „zrobiony sprawiedliwie”.

"Henry’s Dream” jest pierwszym albumem na którym są odnotowani wcześniejsi członkowie zespołu, Martin P Casey (gitara basowa) oraz Conway Savage (pianino, organy), obydwaj pochodzenia australijskiego. W szczególności, drugi z nich, który jest bardzo utalentowanym piosenkarzem-tekściarzem, wniósł bardzo duży wkład w utwory Bad Seeds, a jest to najbardziej widoczne w śpiewanym w duecie z Cavem, utworze 'When I First Came To Town'.

Okładka albumu została zaprojektowana przez Antona Corbijna.

Spis utworów:

1. Papa Won't Leave You, Henry
2. I Had a Dream, Joe
3. Straight to You
4. Brother, My Cup Is Empty
5. Christina the Astonishing
6. When I First Came to Town
7. John Finn's Wife
8. Loom of the Land
9. Jack the Ripper