Atlas latarni morskich na końcu świata – którego nazwa nawiązuje do księgi Verne Latarnia morska na końcu świata – to zbiór trzydziestu czterech opowiadań opartych na prawdziwych wydarzeniach, opatrzonych efektownymi ilustracjami, mapami morskimi, szkicami architektonicznymi i ciekawostkami związanymi z latarniami morskimi w najodleglejszych zakątkach świata. To nie podręcznik do geografii, ale paszport dla romantycznych podróżników.

Ślepy strażnik strzeże światła na dalekiej, lodowatej północy, odważna dziewczyna ratuje kilku rozbitków, budowa latarni morskiej na antypodach prowadzi do wyginięcia gatunku ptaka, przerażający duch wewnątrz latarni pisze nocą na maszynie do pisania, ekscentryczny kupiec wznosi na otwartym morzu niesamowitą wieżę, dwóch zwaśnionych latarników mieszka razem na wyspie i cierpi na klaustrofobię. W cudownych historiach przesiąkniętych samotnością, szaleństwem, odwagą i radością, latarnie morskie w najdalszych zakątkach splatają się z życiem Edgara Allana Poe, Virginii Woolf i Nelsona Mandeli.

Książka zdobyła nagrodę Ministra Kultury Hiszpanii.